Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Ήρωες του εργατικού κινήματος

Το βράδι των εκλογών της 17ης Ιούνη, βλέποντας τα αποτελέσματα στην τηλεόραση, είπα στη φίλη μου: "Πάει η Χαλυβουργία." Το 30% στο Σαμαρά, το 7% στη Χ.Α, τα ποσοστά που δόθηκαν στους θλιβερούς θεατρίνους της "αριστεράς", δεν επιδέχονταν αμφισβήτηση ως προς τις συνέπειές τους. Ξέραμε ότι το κεφάλαιο, τα ΜΜΕ, και τα πρόθυμα εξαρτήματά των αφεντικών στην μεσοαστική και μικροαστική τάξη θα πέσουν επάνω τους σαν τα σκυλιά. Προσπαθήσαμε, όσο γινόταν, να τους βοηθήσουμε να αντέξουν και αυτό τον Γολγοθά. Αλλά η Ελλάδα πάει διακοπές, βλέπει Ολυμπιακούς, ασχολείται με την Παπαχρήστου, δεν ασχολείται με τίποτα γιατί έχει παραιτηθεί, γιατί έχει ξεχάσει, ή γιατί δεν θέλει να θυμηθεί.

Η Χαλυβουργία όμως, στις συνειδήσεις αυτών που την έβαλαν στη ζωή τους, πάλεψαν για αυτήν, πόνεσαν για αυτή, έβαλαν το χέρι στην τσέπη για αυτήν, οργίστηκαν για αυτήν, παθιάστηκαν για αυτήν, κατέβηκαν σε πορείες για αυτήν, ούτε ηττήθηκε ούτε έσβησε. Ήταν ο σπόρος που έπεσε από το δέντρο για να καρπίσει το εργατικό κίνημα. Και το εργατικό κίνημα κάρπισε. Στα τρόφιμα και τα ποτά. Στη Phone Marketing. Στην ΕΠΑΝΑ. Όπου υπάρχει απεργία. Όπου ριζοσπαστικοποιείται ένα συνδικάτο. Όπου νικιέται η αδράνεια, ο φόβος και η μοιρολατρεία. Όπου ένας άνθρωπος αρχίζει να ξαναλέει τη λέξη "εργάτης." Όπου σηκώνεται ατίθασος ένας πύργος απέναντί τους. 

Για μας οι χαλυβουργοί που άντεξαν ως τα τώρα, εννιά μήνες μετωπικών και ύπουλων επιθέσεων από όλη τη σαπίλα της ελληνικής κοινωνίας, από την άκρα δεξιά στην δήθεν ούλτρα αριστερά, ήταν, είναι και θα είναι ήρωες του εργατικού κινήματος. Πηγές έμπνευσης και περηφάνειας. Οδηγοί κάθε μελλοντικού αγώνα. Ανεξάρτητα από την κομματική τοποθέτηση ή πεποίθηση του καθένα τους. Επειδή πίστεψαν στο δίκαιο, πάλεψαν, αντιστάθηκαν, κράτησαν απέναντι σε θεούς και δαίμονες που ξαμολήθηκαν να τους πατήσουν κάτω σα να' ταν σκουλήκια. 

Από τα βάθη της ψυχής μας τους ευχαριστούμε για όλα όσα μας έδωσαν. Και τους υποσχόμαστε ότι δεν νικήθηκαν. Θα φροντίσουμε εμείς για αυτό.

4 σχόλια:

  1. πρώτοι ανάμεσα σε αυτούς που ξαμολύθηκαν να τους πατήσουν, τα ερπετά της συστημικής δημοσιοκαφρίας, αυτή η μόνιμη προσβολή της αρετής και της αλήθειας, αυτή η σταθερή γεννητρια εκφασισμού, κωλοπαιδισμού και αλητείας.

    είναι αυτοί που εκπαίδευσαν ένα σωρό κόσμο ότι μπορεί ατιμώρητα να συκοφαντεί τους ήρωες.

    είναι αυτοί που εκπαίδευσαν τον κάθε αληταρά ευνούχο να λέει δίχως αιδώ : " οι τραμπούκοι του ΠΑΜΕ παίρνουν τις αποφάσεις με απειλές"

    είναι αυτοί που έδωσαν το πράσινο φως στον κάθε προσκηνυμένο λακέ να ξερνάει δίχως ντροπή : " Σαμαρά προχώρα, άμα ξεριζώσεις μετά τους φασίστες του συνδικαλισμού και τη μολυνση του πανεπιστημιακού ασύλου, θα σε ψηφίζω δέκα χρόνια"

    έχει υπερωριμάσει η ανάγκη για μια πυρωμένη, ανελέητη εκστρατεία μίσους απέναντι στα ερπετά της συστημικής δημοσιοκαφρίας.

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχεις δίκιο.

    commie_neophyte

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Από τα βάθη της ψυχής μας τους ευχαριστούμε για όλα όσα μας έδωσαν. Και τους υποσχόμαστε ότι δεν νικήθηκαν. Θα φροντίσουμε εμείς για αυτό."

    Ναι, Θα φροντίσουμε! Ήδη φροντίζουμε... ο καθένας με τον τρόπο που ξέρει... με τον τρόπο που μπορεί...

    Μα με έναν κοινό στόχο: μια κοινωνία μή κυριαρχίας ανθρώπου σε άνθρωπο και μή εκμετάλευσης ανθρώπου από άνθρωπο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τα ατσάλινα μπράτσα της κολλεκτίβας θα λυγίσουν τα κελιά του κεφαλαίου. Αν όχι τώρα, σύντομα. Η νίκη είναι δική μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή