Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

Karl Kraus-"Όταν η εποχή πέθανε από αυτοχειρία, αυτός ήταν το χέρι"


Όταν η εποχή πέθανε από αυτοχειρία, αυτός ήταν το χέρι.
Ο Bertolt Brecht για τον Karl Kraus.

Karl Kraus, Dicta et Contradicta. Αρχική δημοσίευση και μετάφραση: Radical Desire.

370
Τι; Η ανθρωπότητα γίνεται ηλίθια για χάρη της βιομηχανικής προόδου, και εμείς δεν μπορούμε καν να χρησιμοποιήσουμε τούτη την πρόοδο για καλό σκοπό; Υποτίθεται πως πρέπει να κάνουμε διάλογο με την ηλιθιότητα ενώ μπορούμε να της ξεφύγουμε δια αυτοκινήτου;

376
Η κοινωνική πολιτική είναι η απελπισμένη χειρουργική απόφαση να αφαιρεθούν οι κάλοι από καρκινοπαθή.

378
Αυτό που λυπήθηκε η σύφιλη, θα το ξεπαστρέψουν τα ΜΜΕ. Δεν θα υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε στα σίγουρα τι προκάλεσε την σήψη εγκεφάλων στο μέλλον.

381
Η ανθρωπιά, ο πολιτισμός και η ελευθερία είναι αγαθά πιο εξαίσια από το κόστος τους σε απλό αίμα, κατανόηση και αξιοπρέπεια.

390
Ο κοινοβουλευτισμός είναι η στρατοπέδευση της πολιτικής πορνείας.

393 
Η πολιτική μου φαίνεται εξίσου εξαίσιος τρόπος του να ασχολείσαι με την σοβαρή όψη της ζωής όσο και το να λες τα Ταρώ, και αφού υπάρχουν άνρθωποι που βγάζουν το ψωμί τους με τα Ταρώ, ο επαγγελματίας πολιτικός είναι φαινόμενο απόλυτα κατανοητό. Ακόμα περισσότερο όταν λάβουμε υπόψη ότι δεν νικά ποτέ παρά σε βάρος αυτών που δεν παίζουν. Αλλά είναι αποδεκτό για τον πολιτικά αμέτοχο να πληρώνει, εάν το να κοιτάζει υπομονετικά είναι η ζωή του. Αν δεν υπήρχε η πολιτική, τότε το μόνο που θα είχε ο αστός για να γεμίσει τον εαυτό του θα ήταν η εσωτερική του ζωή, δηλαδή τίποτα.

402 
Η αποστολή του Τύπου είναι η εξάπλωση του πολιτισμού σε συνδυασμό με την καταστροφή της ικανότητας νοητικής συγκέντρωσης.

409
Ο Τύπος είναι η Θεία Πρόνοια μιας εποχής χωρίς Θεό. Έχει εξυψώσει ακόμα και την πίστη στην παντογνώστρια και πανταχού παρούσα δύναμη της ισχυρής πεποίθησης.

412 
Ο κουρέας σού λέει τα νέα, ενώ εσύ ήθελες απλώς να σε κουρέψει. Ο δημοσιογράφος σού πουλάει πνεύμα ενώ εσύ ήθελες απλώς τα νέα. Πρόκειται για δύο τύπους ανθρώπου με φιλοδοξίες για υψηλότερα πράγματα.

415 
Ο στρατός το βρίσκει δύσκολο να βρει νεοσύλλεκτους. Όλοι θέλουν να γίνουν δημοσιογράφοι.

424
Ο κλερικαλισμός είναι η εξομολόγηση ότι ο άλλος είναι άθρησκος.

444
Μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση είναι σαν ένα καλά εφοδιασμένο φαρμακείο. Αλλά δεν υπάρχει εγγύηση ότι ένα φτάρνισμα δεν θα αντιμετωπιστεί με χορήγηση κυανίου.

463
Το χρέος της θρησκείας: να παρηγορεί τον άνθρωπο στο δρόμο για το ικρίωμα. Το χρέος της πολιτικής: να τον κάνει να σιχαθεί τη ζωή. Το χρέος του ανθρωπισμού: να ελαττώσει τον χρόνο του στην πτέρυγα μελλοθανάτων, δηλητηριάζοντας το τελευταίο του γεύμα.

562
Υπάρχουν δύο είδη συγγραφέων. Αυτοί που είναι και αυτοί που δεν είναι. Για τους πρώτους, μορφή και περιεχόμενο συνδέονται όπως το σώμα και η ψυχή. Για τους δεύτερους απλά ταιριάζουν, όπως το σώμα και τα ρούχα.

563
Η γραπτή λέξη θα έπρεπε να είναι η ενσάρκωση μιας σκέψης, μια φυσική αναγκαιότητα, και όχι το κοινωνικά αποδεκτό τσόφλι μιας γνώμης.

565
Οι γνώμες αναπαράγονται δια της διαίρεσης, οι σκέψεις ανθίζοντας.

568
Η σκέψη είναι παιδί του έρωτα. Η γνώμη αναγνωρίζεται [ως νόμιμο τέκνο γάμου] στην αστική κοινωνία.

569
Αυτό που μπαίνει εύκολα στ' αυτί βγαίνει και εύκολα. Αυτό που μπαίνει δύσκολα, βγαίνει δύσκολα. Αυτό ισχύει για την γραφή ακόμα περισσότερο από ότι για τη μουσική σύνθεση.

571
Τα σεξουαλικά θέματα δεν πρέπει να συζητιούνται στη γωνιά του δρόμου. Να έχεις εμπειρία τους, να τα μορφοποιείς στο μυαλό, αλλά να μην τα συζητάς. Η υποκρισία στην υπηρεσία της αλήθειας δεν είναι αμάρτημα.

572 
Ο συγγραφέας που κάνει αθάνατη μια τετριμμένη υπόθεση απειλεί μόνο το εφήμερο στοιχείο με ατιμωτικό συμβιβασμό. Αυτός όμως που δημοσιογραφεί για την αιωνιότητα μπορεί να περιμένει αναγνώριση στους καλύτερους κοινωνικούς κύκλους.

577
Είναι η συγγραφή απλά και μόνο η ικανότητα να μεταδίδεις λεκτικά μια γνώμη στο κοινό; Αυτό θα καθιστούσε την ζωγραφική την τέχνη της άρθρωσης μιας γνώμης με χρώματα. Αλλά οι δημοσιογράφοι της ζωγραφικής λέγονται μπογιατζήδες. Και νομίζω ότι ο συγγραφέας είναι αυτός που μεταδίδει ένα έργο τέχνης στο κοινό. Η μεγαλύτερη τιμή που μού έγινε ποτέ ήταν όταν ένας αναγνώστης μού είπε ότι μπορεί να καταλάβει αυτά που γράφω μόνο με τη δεύτερη ανάγνωση. [...] Αυτός ο άνθρωπος ήταν γνώστης και δεν το ήξερε. Το να επαινούν το ύφος μου με αφήνει αδιάφορο, αλλά οι κατηγορίες ενάντιά του κοντεύουν να με κάνουν επηρμένο. Ξοδεύω πολύ χρόνο φοβισμένος ότι ο κόσμος θα βρει ευχαρίστηση στα γραπτά μου με την πρώτη ανάγνωση. Τι; O ρόλος των καλών φράσεων δεν είναι παρά να λειτουργούν ως στοματικό διάλυμα για το κοινό; [...]

582
Αδύνατο να μιμηθείς ή να κλέψεις από έναν συγγραφέα που έχει την λέξη ως τέχνη. Θα έπρεπε κανείς να αναλάβει τον μπελά να μεταγράψει ολόκληρο το έργο του. Οι λέξεις μπορούν να κλαπούν μόνο αν μπορούν να σταθούν μόνες τους, να εντυπωθούν στη μνήμη του μέσου ατόμου, και έτσι δεν έχουν μεγάλη αξία. Πόσο ρηχές και άδειες μοιάζουν σε νέα περιβάλλοντα. Αγνώριστες! [...] Το άνθος αφήνεται να κοπεί αλλά μαραίνεται γρήγορα, είτε το βάζει ο αναγνώστης στο γείσο απ' το καπέλο του, είτε το κρεμάσει ο μανάβης της λογοτεχνίας στο άφυλλο δέντρο του. [...]

584
Πρέπει να διαβάζεις όλους τους συγγραφείς δύο φορές. Τους καλούς για να τους θυμάσαι, και τους κακούς για να τους ξεχνάς.

587
Το διανοητικό σύνολο ενός λογοτεχνικού κειμένου πρέπει να είναι το αποτέλεσμα πολλαπλασιασμού και όχι πρόσθεσης.

588
Η ανάπτυξη ενός συγγραφέα: στην αρχή το συνηθίζεις και είναι πανεύκολο. Αλλά μετά γίνεται όλο και πιο δύσκολο, και όταν έχεις πραγματικά εξασκηθεί υπάρχουν προτάσεις που δεν μπορείς καν να ολοκληρώσεις.

592 
Ένας αφορισμός δεν χρειάζεται να είναι αληθής, αλλά θα πρέπει να προσπερνά την αλήθεια. Πρέπει να την υπερκεράζει με ένα στροβίλισμα.

593
Ο δημοσιογράφος είναι αυτός που παίρνει κάτι που ο αναγνώστης έχει ήδη σκεφτεί και το εκφράζει με έναν τρόπο που δεν θα πετύχαινε ο κάθε στρατιωτικός.

595
Το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορείς να κάνεις στους σημερινούς λογοτεχνίζοντες είναι ότι κρατούν τα περιοδικά τεχνητά στη ζωή. Αλλά πώς θα ακουγόταν αν τους έλεγες ότι κρατάνε τη ζωή τεχνητά στα περιοδικά;

596
Αυτοί που γράφουν στα κυριακάτικα έντυπα και οι κομμωτές έχουν την ίδια συνάφεια με το ανθρώπινο κεφάλι.

600
Ένας γράφει επειδή βλέπει, άλλος γράφει επειδή ακούει.

605
Το πραγματικά, ανυπέρβλητα δημιουργικό μυαλό δεν προσαρμόζεται εύκολα στην ανάγνωση. Σχετίζεται με τον αναγνώστη όπως η αμαξοστοιχία σχετίζεται με τον ταξιδιώτη αναψυχής. Δεν θα ρωτούσες ένα δέντρο πώς του φαίνεται το τοπίο.

608
Ο αναγνώστης είναι ευτυχής όταν ένας συγγραφέας ντροπιάζει την μόρφωσή του. Τον εντυπωσιάζει που δεν ήξερε [ο αναγνώστης] πώς λέγεται η Κέρκυρα στα αλβανικά. Από δω και μπρος θα το ξέρει και θα μπορεί να κάνει τον έξυπνο στους άλλους που δεν το ξέρουν. Η μόρφωση είναι η μόνη προϋπόθεση που δεν απεχθάνεται το κοινό, και ο συγγραφέας που ταπεινώνει τον αναγνώστη με την μόρφωσή του μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα είναι ο άνθρωπος της ημέρας. Αλλά αλλίμονο σε όποιον απαιτεί ικανότητες που είναι δύσκολο να κατακτηθούν ή δύσκολο να εξασκηθούν! Είναι αποδεκτό όταν ο συγγραφέας ξέρει περισσότερα από τον αναγνώστη, αλλά το να έχει σκεφτεί περισσότερο, αυτό δεν συγχωρείται εύκολα. Το κοινό δεν επιτρέπεται να φαίνεται πιο ηλίθιο. Μάλλον, είναι εξυπνότερο από τον καλλιεργημένο συγγραφέα, εφόσον έμαθε απ' το περιοδικό του πώς λέγεται η Κέρκυρα στα αλβανικά, ενώ ο συγγραφέας έπρεπε να πάει να το ψάξει σε λεξικό.

615
Οι χρόνιοι νεολογισμοί είναι συμπτώματα γλωσσικού καρκίνου.

616
Το να χρησιμοποιείς άγνωστες λέξεις είναι ένδειξη κακών λογοτεχνικών τρόπων. Οι μόνες δυσκολίες που σου επιτρέπεται να βάζεις στον δρόμο του κοινού είναι εννοιολογικές.

627
Τόσοι και τόσοι γράφουν επειδή δεν έχουν τον χαρακτήρα που να τους το απαγορεύει.

632
Οι συγγραφείς των κυριακάτικων εντύπων είναι απογοητευμένοι ράφτες. Οι γονείς τους τούς εξαναγκάζουν να μπουν σε ένα επάγγελμα που απαιτεί ευφυία, αλλά το αρχικό τους ταλέντο βρίσκει τελικά τρόπο να εκφραστεί.

633
Υπάρχουν επιφανειακοί και εμβριθείς κουφιοκέφαλοι.

636
Η δημοσιογραφία σκέφτεται χωρίς την απόλαυση της σκέψης. Ο καλλιτέχνης που εξορίζεται σε τέτοιου είδους περιοχές μοιάζει με την εταίρα που εξαναγκάζεται να γίνει πόρνη.

637
Οι πόρνες και οι δημοσιογράφοι έχουν αμφότεροι την ικανότητα να κάνουν τον εαυτό τους να μη νιώθει. Οι πόρνες έχουν την επιπρόσθετη ικανότητα να μην κάνουν τον εαυτό τους να μη νιώθει.

639
Δεν χρειάζεται να υποφέρει κάτι στα μάτια του κοινού μόνο και μόνο επειδή είναι καλλιτεχνικό. Υπερτιμούμε το κοινό αν νομίζουμε ότι προσβάλλεται με μια εξαιρετική παρουσίαση. Δεν δίνει καμία σημασία καν στην ποιότητα της παρουσίασης και δέχεται ατάραχο την πολύτιμη εργασία, εφόσον το αντικείμενό της ανταποκρίνεται τυχαία σε κάποιο αγοραίο ζήτημα.

647
Στην αρχή ήταν τα δωρεάν αντίγραφα βιβλίων για βιβλιοκριτική. Ο κριτικός βιβλίου έπαιρνε ένα τέτοιο από τον εκδότη μέσω ταχυδρομείου. Έγραφε μια κριτική. Μετά έγραφε και ένα βιβλίο. Ο εκδότης το δεχόταν και διακινούσε αντίγραφα για βιβλιοκριτική. Ο επόμενος κριτικός που το έπαιρνε έκανε ό,τι και ο πρώτος. Και έτσι γεννήθηκε η σύγχρονη λογοτεχνία.

662
Ένα δημιουργικό μυαλό έχει τον τρόπο να πει κάτι που είπε κάποιος άλλος πριν. Για αυτό τον λόγο, κάποιος άλλος μπορεί να μιμείται σκέψεις που δεν έχουν ακόμα μπει στο δημιουργικό μυαλό.

670
Μια άτεχνη αλήθεια για ένα κακό είναι η ίδια κακό. Θα πρέπει να είναι αντάξια του εαυτού της. Τότε συμφιλιώνεται με το κακό, και με τον πόνο για την ύπαρξη κακών.

676
Είναι συχνά δύσκολο να γράψεις έναν αφορισμό όταν μπορείς. Είναι πολύ ευκολότερο να τον γράψεις όταν δεν μπορείς.

681
Ένας καλός συγγραφέας θα φοβάται πάντοτε μην προσέξει το κοινό ποιες σκέψεις εμφανίστηκαν στο μυαλό του υπερβολικά αργά. Αλλά σ' αυτό [το ζήτημα] το κοινό είναι πιο γενναιόδωρο από ότι νομίζει κανείς, και δεν προσέχει ούτε τις σκέψεις που είχε εγκαίρως.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου